PidP2017 – zondagnamiddag

Advertenties

PidP2017 – line-up voor zaterdag 1 juli

sprekend-als-ezel-in-gent-tussen-de-wolven-2-mei-2016-akimDe line-up voor ons (regionale) programma op zaterdagavond is volledig.

Jullie zullen poëtisch in de watten gelegd worden door:

  • de dichters van de Holsbeekse Schrijversgilde Taalent
  • Yentl Cooreman (jurylid van de Poëzieprijs vtbKultuur Holsbeek 2017)
  • Joran Jambe (die u nog kent van de eerste editie van PidP)
  • Lut Natens (dichteres uit Rotselaar)
  • Jan Vossen (podiumdichter uit Kessel-Lo die de draad weer oppikt waar ie ‘m in de jaren ’90 liet liggen)
  • Akim A.J. Willems (Holsbekenaar & PidP-organisator).

De Troubadours – een samenwerking tussen De Wissel en Artistiek Collectief Barran die jongedames uit de bijzondere jeugdbijstand de kans biedt om hun zangtalenten te ontwikkelen – luisteren de avond muzikaal op.

Op zaterdagavond is Poëzie in de Pastorie te gast in Barock – de kelderbar van De Switch (op de hoek van de Gravenstraat en de Geestmolenstraat in Holsbeek). De deuren gaan open om 18:30 uur en beginnen aan om 19:00 uur stipt.

Aangezien het aantal plaatsen in Barock beperkt is, is het aangeraden om op voorhand een zitje te reserveren; dat kan door een email met als onderwerp “reservatie PidP2017 – 1 juli” te verzenden naar info@pidp.be, vermeldt in je email ook voor hoeveel personen je wil reserveren.

de winnaars, hun gedichten & het juryrapport

leenpilGoed nieuws: de drie prijswinnaars van de Poëzieprijs vtbKultuur Holsbeek hebben alledrie toegezegd om op zondag 2 juli te komen optreden op PidP2017.

Hieronder geven we alvast hun winnende gedichten & het oordeel van de jury mee. Enjoy!

 

 

 

 

DRIE VRIENDEN IN EEN NACHT – LEEN PIL

Oh Girl,
hoe we naar binnen gingen om de drankjes te betalen
op de drempel aarzelden om de laatste blokjes kaas
te laat voor happy hour en liever vrij van lot en schuld
als gebroken mannen buitenkwamen, ons nog bukten
tussen stoelen, lichamen aan het stukgeschoten raam.

Het ademen ging onhandig en gejaagd, we vonden
vingertoppen, de glasscherven in je gelaat, herinnerden
ons de wereld licht en vrolijk tot ze overliep, de belofte
van november, de kogels, de stilte onder het laken.
Misschien lag alles door de herfstkou dichter bij elkaar.

UIT HET JURYRAPPORT:
De titel van het gedicht laat een onschuldige uitstap vermoeden en zo begint het gedicht ook. Een tweestrofig, evenwichtig geconstrueerd gedicht in tien regels opgetrokken als een stevig huis met twee verdiepingen. Nergens benoemt de dichter wat er aan de hand is. Ze stuurt de nietsvermoedende, ‘onschuldige’ lezer het (‘Parijse’ – blijkt) café binnen met drie onschuldige vrienden die even later als ‘gebroken mannen ‘ buitenkomen. Alles wat de dichter in de eerste strofe zegt, blijkt pas op het einde van het gedicht meerdere lagen te bevatten. In de tweede strofe suggereert de dichter paniek en chaos tot in de voorlaatste regel blijkt dat ‘kogels in november’ en ‘stilte onder het laken’ verwijzen naar Parijs, 13 november, een datum in ons collectieve geheugen en wij beseffen dat wij die drie vrienden konden zijn. Een bedrieglijk eenvoudig gedicht dat op het einde naar de keel grijpt. De slotregel vormt een pareltje van een verdichting. ‘Misschien lag alles door de herfstkou dichter bij elkaar’. De scherp observerende dichter maakt hier een overweging en vat alles samen in het beeld van de herfstkou. Het gedicht staat als een huis en ontwikkelt zich geruisloos met een aantal knappe, onopvallende enjambementen naar een gruwelijk slotakkoord, waardoor de lezer zich plots middenin die hel bevindt, zich identificeert met de ‘vrienden’ en beseft dat hij zelf ook aan het ergste is ontsnapt.
Knap hoe de dichter in tien regels zonder te dramatiseren de avond van een historische gebeurtenis haarscherp oproept en voelbaar maakt. Een actueel gedicht dat de adem afsnijdt en een winnaar over wie de juryleden het snel eens waren.

RECEPT VOOR GELOOFWAARDIGE POËZIE – BENJAMIN DE ROOVER

Benodigdheden:
één authentiek koord
één origineel pennemes
één waarachtige inkpot (5 dcl)

Stap 1.
Snijdt me met een dik koord de adem af
Tot schreeuwen eerst piepen
Dan stilte blijft

Stap 2.
Haal met een pennemes
Mijn rechterpalm open
Zodat geen spontane krabbels
Zich tot sonnetten vormen

( de lieve stroompjes smeren de vloer voor stap 5)

Stap 3.
Gooi de inktpot naar
Mijn kletterende tanden
Tot ik geen verzen meer scheld

Stap 4.
Breek vervolgens mijn nek
Zo kan ook het rochelen
Geen klankdicht worden

Stap 5.
Vil mij met het pennemes
Spreidt het vette vel
In de poel zuiver bloed

Stap 6.
Kerf tenslotte drie kleine woorden
Met het pennemes
In het vel

Stap 7.
Zeg: ‘ kijk kijk
Dat
Had hij al die tijd in zich’

UIT HET JURYRAPPORT:
Dit gedicht bulkt van de ironie, wat al blijkt uit de benodigdheden voor het recept. Het gewelddadige karakter van de te verrichten handelingen die tot de dood van de dichter leiden – is het moord of zelfmoord? – ironiseren en relativeren de poëzie. Op een boekenbeurs vol kookboeken heeft de poëzie geen plaats meer, dus schrijft ook de dichter maar een recept dat meteen leidt tot zijn dood. De poëzie echter overleeft de slachtpartij in ‘drie kleine woorden’, gekerfd met het ‘pennenmes in zijn vel’. De laatste stap (strofe) in het recept vormt een hilarisch orgelpunt, want de dichter ‘had dat al die tijd in zich’. Letterlijk.
Dit macaber, sterk humoristisch gedicht in een opvallende, strakke receptvorm dwingt de lezer de dichter om te brengen en maakt hem zo medeplichtig aan zijn dood. Wat overblijft is de poëzie in ‘drie kleine woorden’. Dubbelzinnig en meerlagig. De jury was geamuseerd door dit hilarisch gedicht vol zelfrelativering.

GELIEVE U EERST AAN TE MELDEN – TANIA VERHELST

de binnenkant van een zakdoek
het vruchtvlees van een hand;
het is van u
voor vijf euro

een stad in een glazen bol
goed schudden voor gebruik en kijk:
deze nacht van sneeuw is uw deel
voor tien euro

tussen haakjes: mogen wij u erop attent maken
dat uw winkelmandje nog steeds leeg is?

en nee, niemand valt erover dat de sneeuw van piepschuim is
en dat de binnenkant van een zakdoek verrassend goed lijkt
op zijn buitenkant, tenminste toch voor er wordt gesnoten

zelfs de zee is van u
maar vanaf de branding moet u betalen

en ja, zelfs de zee past in een winkelmandje
wij verpakken haar golven in zilverpapier
wat dacht u van elke maand een golf in de bus?
na een jaar hebt u een meer

u hoeft zich enkel aan te melden
of een account aan te maken

hier
nu

UIT HET JURYRAPPORT:
De titel spreekt de lezer meteen aan en in een dwingende, opdringerige maar afstandelijke, koude en beleefde marketingtaal wordt hij aangezet om te kopen en een account aan te maken. In de digitale wereld is letterlijk alles te koop van ‘de binnenkant van een zakdoek’ tot ‘de zee en haar golven, verpakt in zilverpapier’. Alles past in het ‘winkelmandje’. Een hilarisch ironisch gedicht dus, dat begint met kleine dingen, ‘het vruchtvlees van een hand’ en eindigt met ‘elke maand een golf in de bus – na een jaar hebt u een meer’. Helemaal te gek wordt het als de dichter-marketeer middenin het gedicht in een aantal regels subtiel inspeelt op een mogelijke aarzeling bij de lezer en zijn twijfels probeert weg te nemen. ‘Niemand valt erover dat de sneeuw van piepschuim is’. Ondanks de uitvergroting en de absurditeit van de dingen die te koop zijn (gebakken lucht) lijkt het gedicht wel een cursus marketing, die onherroepelijk leidt naar het juiste klik- en koopgedrag in het krachtige, onontkoombare ‘hier/nu’ als slotregels.
Een ideaal gedicht voor een performance als ‘Poetry Slam’ of ‘Poëzie in de Pastorie’, vond de jury.

Evy Van Eynde – poëzie voor onze jongste bezoekers

16467148_10209454860022643_1738194292_nJe kan kinderen niet vroeg genoeg warm maken voor poëzie & daarom kiest PidP er bewust voor om ook aandacht te besteden aan onze jongste bezoekers bij het samenstellen van het PidP-programma.

Net als vorig jaar zal er ook op PidP2017 poëtische randanimatie zijn die geschikt is voor jong & oud, maar dit jaar gaan we nog een stapje verder & reserveren we een stuk van het programma voor kinderpoëzie.

Evy Van Ende kruipt in de rol van het kleine meisje.
“Wanneer kom je buiten spelen?”, dicht ze. “Verstoppertje.”
En ze telt alvast tot tien. Wie niet weg is, is gezien.
Dus verschans je achter de man in wiens kin verhalen schuilen.
Of in zandkastelentorens.
Of diep in de zee van grote mensen ogen die dobberen op golven van stille verhalen. Peperkoeken sprookjes. Kraakvers.
Of duik tussen reclameletters. Dolle pret.
Of in het Delfts blauwe veld van Jef van Marie. Die vulkanen boetseert van patatten en saus.
Als je maar onthoudt dat pennen dienen om te vliegen.
En kruimels om op te eten.
Vergeet dus zeker je kiezelsteentjes niet. Je zou de weg terug wel eens kunnen vergeten ….

Evy Van Ende brengt voor onze jongste bezoekers (vanaf 6 jaar) & hun mama’s & papa’s een performance met gedichten uit de bundel “Wanneer kom je buiten spelen?” en nieuwe teksten die koorddanst tussen lyrische sprookjes en verhalende poëzie.